Chapter 39-Epilogue Sana Dalawa ang Puso Ko

Chapter 39: Moment of Truth

Pinilit kong ngumiti pagpasok ko ng hall kung saan gaganapin ang launching ng bago naming show. Tinignan ko ang escort ko – si Sam. Nang mapansin niyang nakatingin ako sa kanya ay agaran siyang ngumiti ng abot hanggang tenga. Napangiti din ako, masaya ako na ksama ko siya ngayon. Napakasaya ko.

Fretzie: Devz!

Sabay kaming lumingon ni Sam sa pinanggalingan ng boses. Nakita ko si fretzie na nakatingin sa aming dalawa, manghang-mangha.

Sam: Hi Fretz.

Fretzie: Hi, you two are late. Where have you been?

Devon: Wala, medyo namasyal lang kami ng kaunti. Kami na lang ba ang wala?

Hinintay kong sumagot si fretzie pero hindi niya ginawa iyon. Nang tumingin ako sa kanya ay matama siyang nakatingin sa kwintas na suot-suot ko. Halos naka-nganga na si Fretzie, hindi ko mapigilan ang matawa.

Fretzie: Y-you are wearing the locket. I-I don’t understand.

Tumingin siya kay Sam na ngayon ay pinipigil na din ang kanyang pagtawa.

Fretzie: You are with Sam but..

Sam: Yeah, she is with me but..

Sam: You’re choosing him, aren’t you?

Apatigil ako s paglalakad dahil sa sinabi ni Sam. Nilingon ko siya. Blanko ang mukha niya. Walang emsyon, walang reaksyon. Maya-mata pa ay ngumiti di siya sa akin. Hinaplos niya ng kanyang kanang kamay ang kaliwa kong pisngi.

Sam: Don’t look too guilty. Wala kang kasalanan, I know, you tried hard to give me a chance.

Devon: Sam-

Pinutol ni Sam ang sasabihin ko.

Sam: No, don’t say sorry. ‘Cause I’m not sorry. Kahit pa siya ang pinipili mo, masaya pa din ako. Kasi kahit alam naman natin pareho na kahit noong una pa lang siya na ang mahal mo, pero binigyan mo pa din ako ng pagkakataon. Binigyan mo pa din ako ng pagkakataon na mas makilala ka, at ipakita sayo na mahal na mahal kita.

Di ko na napigilan ang mga luha na umagos mula sa mga mata ko. Tinignan ko si Sam, nakangiti siya sa akin. Nakangiti siya sa akin na para bang pinag-uusapan namin ang pinaka-masayang bagay sa mundo. Pero ang totoo, sinasaktan ko siya.

Sam: Ang swerte niya, ang swerte-swerte niya.

Nakatingin si Sam sa kawalan,malungkot ang mga mata. Hinaplos ko ang pisngi niya.

Devon: Kung pwede lang Sam, kung pwede lang na piliin ko kung sino yung lalakig mamahalin ko. Maniwala ka sa akin, ikaw ang pipiliin ko. Ikaw ang gugustuhin kong itibok ng puso ko.

Ngumiti lang sa akin si Sam.

Sam: Pero hindi pwede Devz. Puso mo ang pipili, at si James ang pinipili niyan.

Ngumiti ako dahil sa sinabi ni Sam.

Devon: Sana dalawa na lang ang puso ko, sana dalawa na lang. Ibibigay ko sayo yung isa ng buong-buo, walang pag-aalinlangan, walang pagdududa.

Ngumiti si Sam at hinawakan ang kamay ko. Pinunasan niya ang mga luha mula sa mga mata ko.

Sam: Alam ko, kaya wag ka na umiyak. Don’t act as if you have just killed me or something. This is your night, you should be the most beautiful thing they’ll see on the party. Pano na mangyayari yun? Tignan mo, kalat-kalat na yung eye liner mo.

Natawa ako dahil sa biro ni Sam. Bakit ba kasi, hindi na lang siya ang minahal ko eh? Bakit? Dumagundong ang mga salitang binitiwan ni ate Dhemi sa akin. ‘Piliin mo yung taong alam mo na kahit anong mangyari, gugustuhin mong maksama. Na kahit masaktan ka, handa mo pa ring patawarin. Na kahit hindi perpekto, buong-buo mo paring mamahalin.’

Devon: Thank you, Sam.

Sam: Ako nga dapat ang mag-thank you sayo eh.

Devon: No, wag mong ipilit! Ako dapat, ‘cause you became a part of my life.

Sam: I chose to be a part of your life, kasi alam ko na masaya.

Devon: Well, masaya naman ba?

Ngumiti si Sam sa akin.

Sam: Yeah, defibitely. Sad part is I wasn’t been able to make you happy.

Devon: Ano ka ba? Lagi mo nga akong napapsaya eh.

Pilit na ngumiti si Sam sa akin.

Sam: I made you smile, I made you laugh, but I never made you happy. Siya lang ang nakakagawa nun. And I wish I can do that.

Tumahimik lang ako at di nagsalita.

Sam: And now that I have that chance, I won’t just waste it Devz. I want you to be happy, and I’ll do everything para mapasaya ka. Even if that means that I need to surrender you to the one who truly makes you happy. I’ll do it Devz. I’ll willingly give up.

Patuloy na dumaloy ang mga luha mula sa mga mata ko.

Sam: I’ve been selfish enough para isingit pa ang sarili ko sa buhay mo. Now, it’s time to let go. It’s time for you to be truly happy.

Ngumiti kami sa isa’t isa. Maya-maya pa ay bigla nalang siyang tumawa.

Sam: Look at you, puro itim na yung mukha mo! Magagalit sakin niyan ang manager mo eh!

Natawa na din ako.

Devon: Hayaan mo na, cute pa din naman ako eh.

Yun lang at pareho na kaming humagalpak ng tawa ni Sam. Hinawakan niya ang braso ko at inalalayan na kong pumasok ng sasakyan niya, pero imbis na pumasok ay niyakap ko siya. Niyakap ko siya nang napakahigpit, at niyakap niya din ako.

Devon: Thank you, thank you for being selfish and pushing yourself into my life.

Sam: Thank you din, kasi tinolerate mo naman yung pagka-selfish ko.

Kumalas kami sa pagkakayakap sa isa’t isa at nagtawanan.

Sam: Tama na ang paliguy-ligoy. Magagalit na sila, late na tayo! Sakay na!

Sam: ..but she chooses to be with James.

Ngumiti si Sam ng painakamatamis niyang ngiti. Si fretzie ay tumingin sa akin, di makapaniwala.

Fretzie: He doesn’t have the slightest clue that you are choosing him.

Devon: Alam ko.

Fretzie: Then alam mo rin ba na nagmumukmok ang loko?

Natawa ako. Sinabi na sa akin yun ng manager ko. Tumawag siya at tinatanong kung nasaan na ako dahil si James daw ay maaga pa lang, nag-iiinom na ng alak. Baka daw di pa matapos ang party eh mahilo na ito.

Sam: Then, dapat siguro puntahan mo na ang prince charming mo.

Tumingin ako kay Sam, mas lalo pa siyang ngumiti. Pero nakikita ko sa mga mata niya na nasasaktan ko siya. Ang selfish ko. Sobrang selfish ko.

Devon: Di mo man lang ba ako ihahatid?

Natawa si Sam dahil sa sinabi ko.

Sam: Ikaw na lang, kaya mo na yan.

Devon: Sam.

Sam: Mm?

Devon: Salamat.

Ngiti lang ang isinagot ni Sam sa akin, pero alam ko na ang ngiting iyon ang nagsasabi na magkaibigan pa din kami kahit anong mangyari. Na wala pa ding nagbago, nandyan pa din siya lagi sa tabi ko.

Chapter 40: The Finale

Devon: Aga nyan ah. Di pa nga nagsisimula yung party, nakailan ka na.

Lumingon sa direksyon ko si James, namumula ang mga mata. Pinigilan ko ang matawa, So, ganito pala ang magiging itsura niya kung biansted ko siya? Mukhang tama nga ako ng taong pinili.

James: What are you doing here?

Di tumitingin sa akin si james. Ayaw niya.

Devon: Choosing you.

Agd na lumingon sa akin si James, gulat na gulat. Tinignan niya ako mula ulo ahanggang paa. At nakita niya ang locket, ang suot kong locket. Binitawan niya ang basong hawak niya at lumapit sa akin. Hinawakan niya ang locket at nagtatakang tumingin sa akin.

Devon: Alam mo, ang OA mo.

Ngumiti sa akin si James, hinaplos niya ang mukha ko at niyakap ako ng mahigpit. Nakapaka-higpit ng yakap niya sa akin, di ako makahinga, kaya naman di ko napigilan ang matawa.

James: I-I.. I love you Devz, I love you.

Mas lalo na lang akong napangiti dahil sa sinabi ni James. And I love you too.

Devon: I’m choosing you Robert James Reid. Alam mo ba ang ibig sabihin nun?

Kumalas siya sa pagkakayakap sa akin at tinignan ako.

James: Uhm, you love me too?

Natawa ako dahil sa sinabi niya.

Devon: Eenngg. Mali. Ibig sabihin nun, manligw ka muna!

Tumawa din si james at niyakap ako ulit ng mahigpit, niyakap ko din siya. Lahat ng tao sa hall ay nakatingin sa amin. Lahat sila nakangiti. At di ko na din mapigilan ang mangiti, I’m in the arms of the man I love now. Nakita ko si Sam, ngumiti siya sa akin at binigyan ako ng isang thumbs-up sign. Mas lalo akong ngumiti.

James: I love you very musch, Devon May Natividad Seron. And you won’t regret choosing me.

Ang saya, napakasaya ko.

Devon: And I love you too, Robert James Reid. I love you too.

Mas lalo pang humigpit ang yakap sa akin ni james.

James: Forever.

Devon: Forever.

Epilogue

Devon: I don’t think this is right. Tigilan na natin ‘to.

Tumalikod na ako para umalis ngunit hinawakan niya ang braso ko.

Sam: No, don’t go. Please, I love you.

Nilingon ko siya. Kumawala ang isang luha mula sa aking mga mata.

Devon: Hindi tayo pwede, alam mo yun. Maraming masasaktan.

Sam: Shit! Pwede bang kahit minsan, isipin mo naman yung nararamdaman mo? Yung nararamdaman ko.

Devon: Pero..

Di ko na natapos ang dapat na sasabihin ko dahil siniil na ni Sam ng halik ang mga labi ko. At di katulad ng isinisigaw ng isip ko na itulak siya at lumayo, ay kabaliktaran noon ang ginawa ko – tumugon ako sa mga halik niya.

James: What the-

Napabitaw kami ni Sam sa isa’t isa. Napatingin kami kay James. May hawak-hawak siyang box ng cake at isang maliit na velvet box. Agad akong lumapit sa kanya at hinawakan siya sa braso.

Devon: J-james, I can explain.

Hindi ako pinansin ni James, tinabig niya ang pagkakahawak ko sa kamay niya. Galit na galit siyang lumapit kay Sam at sinuntok ito. Bumulagta si Sam sa sahig, agad ko naman siyang nilapitan.

Devon: S-sam.

James: I trusted both of you.

Binato ni James ang cake at ang box. Tumilapon ang cake palabas ng box samantalang tumilapon din ang laman ng velvet box – isang diamond ring. Tumingin ako kay James, ngumiti siya sa akin ng mapait.

James: Well, happy anniversary!

Mas lalo pang lumakas ang agos ng mga luha mula sa mga mata ko. Sumigaw si James at sinipa ang isang upuan bago tuluyang lumabas at iwan kami ni Sam.

Devon: Sorry James, sorry.

Niyakap ako ni Sam habang paulit-ulit kong sinasabi ang mga salitang iyon. Niyakap ako ni Sam at umiyak ako ng umiyak sa kanyang mga bisig.

Director: Cut!

Narinig kong sumigaw ang ilang mga staff at crew.

Director: Wow, that was great!

Inalalayan akong tumayo ni Sam.

Sam: Wow Devz, hanga talaga ako sayo. Elibs!

Natawa ako dahil sa sinabi ni Sam.

Director: Sige, break muna tayo!

Kanya-kanya na nang alis ang mga staff. Nakita ko na papalapit sa amin ni Sam si james.

James: Hey babe, that was really a good one. I’m so proud of you!

Ginawaran ako ni James ng isang mabilis na halik sa labi. Nakita kong nag-iwas si Sam ng tingin. Itong project na ito ang aking kauna-unahang pelikula. Pagkatapos ng BOF namin ay napakarami agad na offers ang dumating sa amin, lalo na sa aming talo nila Sam at James. Well, di ng ata napaghihiwalay ang trio namin. Dahil madalas kami-kami pa din ang love triangle sa mga shows. Palitan lang ng makaktuluyan, minsan si James at minsan naman si Sam, katulad sa movie naming ginagawa ngayon.

Devon: Uhm, babe, gutom na ‘ko.

Natawa si James dahil sa sinabi ko.

James: Okay, okay. Manlilibre na ‘ko.

Tinaas pa ni james ang dalawa niyang kamay. Natawa naman ako dahil sa ginawa niya.

James: Bro, you wanna join us?

Napangiti ako, masaya ako na magkasundo silang dalawa. Actually, they became best friends dahil sa lagi kaming magkakasama sa set. Hindi na pinagseselosan ni James si Sam dahil may tiwala siya dito at alam naman niya na siya lang ang mahal ko.

Sam: Sure, basta ba libre mo eh!

Devon: Tama! Sam, dyan talaga tayo nagkakapareho eh.

Nag-high five pa kami ni Sam dahil doon. Ginawaran namin ng ngiti ang isa’t isa.

James: Hay naku, what else can I do. Let’s go?

Devon: Game!

Sabay sabay na kaming tatlo na naglakad patungo sa isang restaurant na malapit sa set. Ikinawit ni james ang kamay niya sa bewang ko. Tumingin ako sa kanya, ginawaran niya ulit ako ng isang mabilis na halik sa labi. Nakaka-ilan na ‘tong mokong na ‘to ha.

Sam: Sus, na-iinggit ka ata James dahil naka-points ako kay Devon kanina eh.

Natawa si James dahil sa sinabi ni Sam.

James: Kaya nga bumabawi ako eh.

Ako naman ang natawa dahil sa sinabi ni James. Hinampas ko siya sa braso.

Devon: Sira ka talaga!

Inalis ko ang pagkakakawit ng kamay ni James sa braso ko at iinawit ang magkabila kong kamay sa mga braso nila.

Devon: I'm very lucky having the two of you!

Tumingin ako kay Sam.

Devon: I have the most understanding and loving best friend in the whole wide world..

Tumingin naman ako kay James.

Devon: ..and the sweetest boyfriend among all.

Sabay silang tumawa dahil sa sinabi ko. Ginulo ni Sam ang buhok ko samantalang kinurot naman ni James ang pisngi ko.

Sam: Gutom ka na talaga ano?

James: Yeah, we better rush to the restaurant before Devon eats us alive.

Nagaktawanan pa ulit kaming tatlo. Tinignan kong muli ang dalawang pinakamahahalagang lalaki sa buhay ko bukod sa papa ko. Masayang masaya ako, ako na ata ang pinaka-swerteng tao sa buong mundo. Sa huli, nagtagumpay pa din ang wish ko. Ang wag mawala ang mga taong ito sa buhay ko. At masaya ako dahil natupad iyon. I have both my best friend and my boyfriend at my side.

Devon: Kainan na!

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Woah, natapos ko din ang ff ko. Well, maraming salamat po sa lahat ng mga sumuporta sa storya ko. Na-appreciate ko po ang bawat message, bawat post sa wall and mga comment sa notes. Akala ko talaga walang magakaka-interes sa ff ko. Madami pong slamat sa mga taong nagtyagang magbasa at maghintay ng mga susunod na chapters ko. Pasensya na po kung di ko nagawa or nasunod yung mga suggestions ng iba. Psensya na po talaga. Sana po maintindihan niyo. Noong una pa lang po, eh nakatatak na ang lot ng istoryang ito sa isip ko. And iisa lang talaga ang pwedeng maging ending ng ff ko. And the happy ending of Devon here, is with James. Sana po magustuhan niyo ang ending. Muli po, madaming-madaming-madaming thank you po sa lahat! Love much! <3

P.S. Sana po ay basahin at suportahan niyo din po ang bago kong ff na pinamagatang "Teardrops on my Guitar". Its a Samvon ff po. Pero meron din pong Vontrick and Jaevon moments. Sana po suportahan nio! Advance thank you po sa mga magbabasa. Hehe. Salamat po ulit! <3

Another P.S. Di na po ako nag-tag dito kasi nagloloko po talaga ang mouse ko at nahihirapan na ako. Pasensya na po talaga.